10. Kiedy mówimy, że pies jest rasowy?

O psie rasowym możemy mówić TYLKO wtedy, kiedy ma udokumentowane pochodzenie co najmniej do czwartego pokolenia. Pies rasowy MUSI mieć rodowód. Pies rasowy bez rodowodu jest psem w typie rasy, nie jest rasowy. PRAWDZIWE rodowody w Polsce wydaje tylko i wyłącznie Związek Kynologiczny w Polsce (ZKwP zrzeszony w FCI – FEDERATION CYNOLOGIQUE INTERNATIONALE) oraz Polski Klub Psa Rasowego (PKPR będący członkiem Alianz Canine Worldwide). Każdy szczeniak z miotu bez względu na to, czy jest pierwszy, ostatni czy piąty MUSI dostać metryczkę, na podstawie której wyrabia się rodowód (ZKwP) lub od razu rodowód (PKPR).

Na terenie USA oraz Wielkiej Brytanii działają odrębne organizacje kynologiczne. W USA jest to American Kennel Club (AKC), w UK Kennel Club.

Jeżeli któreś ze szczeniąt rodzi się z widoczną wadą dyskwalifikującą go jako przyszłego psa wystawowego i przeznaczonego do hodowli (np. krzywy zgryz, niepełne uzębienie, umaszczenie lub wzrost psa odbiegający od wzorca rasy) to i tak musi otrzymać metryczkę potwierdzającą pochodzenie. Nie trzeba mu wyrabiać rodowodu, bo nie będzie brał udziału w wystawach. Zwykle takie szczenię jest tańsze niż jego rodzeństwo. Kupując psa rasowego (czyli rodowodowego), możemy mieć pewność co do jego wyglądu i charakteru. Hodowle psów rasowych są właśnie po to, aby dbać o czystość rasy – czyli żeby pies nie odbiegał wyglądem ani charakterem od ustalonego wzorca. Po to są też wystawy – pies niemieszczący się w opisie rasy zostanie zdyskwalifikowany i nie otrzyma uprawnień hodowlanych. Odpowiedzialny hodowca nie będzie używał tego psa do hodowli.

Według regulaminów suka hodowlana może rodzić tylko raz do roku do ukończenia 8 lat. Wtedy przechodzi na emeryturę. Czasem suka zostaje w hodowli, a czasem jest sprzedawana, bo już nie jest przydatna.

Niestety w legalnych, zarejestrowanych hodowlach również zdarzają się oszustwa. Częściej maja miejsce w dużych hodowlach, gdzie hodowca posiada kilka czy kilkanaście psów. Podaję tylko dwa przykłady, ale jest ich dużo, dużo więcej...

Oszustwo 1: Suka rodzi szczenięta dwa razy do roku, ale jeden raz sprzedawane są legalnie, a co drugi miot nie jest rejestrowany. Hodowca nie daje więc rodowodów i sprzedaje psy taniej, bo są rasowe, ale nie rodowodowe (przykład hodowli zarejestrowanej w ZKwP).

Oszustwo 2: Hodowcy podają nieprawdziwe informacje, chcąc sprzedać psa. Spotkałam hodowczynię (m.in. labradorów – hodowla zarejestrowana w PKPR), która zachwalała starszej pani szczenię po swoim championie, mówiąc, że są to bardzo mądre psy, jak trzeba będzie, to pies poda pilota od telewizora. To wszystko oczywiście prawda, ale labrador nie rodzi się z takim umiejętnościami. Trzeba go tego nauczyć w żmudnym i przemyślanym treningu.